این جای مرگ را که می گرفت، می شکست. این مرگ شکستنی بود، می شکست.
این جا مرگ تکه ای بود که تکه می شد.
این جا مرگی شکسته بود.
این جا آغاز ِ گسستن بود.
این جا تخدیر ِ مرگ بود.
این جا جایی بود که از جا کنده می شد.
عکس/متن : پرهام شهرجردی
صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانشِنويسش | بالكن | دست آوران | تماس با ماكليه حقوق اين سايت متعلق به مجلهی شعر است.