|
اول
دفتر
پرهام شهرجردی
تقویم مجله ی شعر را شعر می نویسد، و شعر، که تنقلات نیست، که ماهی یک بار، دو ماه
یک بار، یا هر روز حتا، به آن برسیم و دستی به قلم ببریم. شعر هر لحظه است، همه ی
لحظه هاست، و مجله ی شعر هم همه ی لحظات را برای شعر، و با شعر می خواهد. از این پس
صبر نمی کنیم، هر وقت که شعری از دست ِ شعر به دست ِ مجله ی شعر دستی بدهد،
به دست ِ
نشر
سپرده می شود. از این پس همیشه ی شعریم، مثل ِ شعر
حسین شرنگ، بهمن صدیقی و خسرو برهمندی یادی می کنند تا یادمان بیاورند و یادش
بیاورند، دست کم
این
یکی را یادمان باشد : ادبیات حافظه می خواهد، اما حافظه ی غرض ادبیات را از شکل می
اندازد. اسلامپور؟
تا
همیشه، تا شعر
|
