گفت‌وگو

هرمز علی‌پور

می‌توانم از لحن آرام‌تان دریابم

که هیج کجا مثل کرانه‌ی آب‌ها

برای گفت‌وگوی دو شاعر مناسب نیست

زیرا در خانه‌ها همیشه کسی مزاحم حرف‌هاست

و من با این‌که هوا چنین داغ است و 

غباری هست که چشم را بیازارد

درست سر ساعت همان‌جایی که باید باشم بودم

و تمام عنوان‌های دکه‌ها را خواندم و

نوشابه‌ای گرفتم و سیگاری گیراندم

تا دیدم که ناگهان رسیده‌ست شب و 

کسی کنارم نیست. 

می‌دانم کسی در منزل نمی‌گذارد

شما زندگی کنید چنان که دوست دارید

معلوم است.