طلعت منم!

فرخنده حاجی‌زاده

 

 

فرخنده حاجی‌زاده به تازه‌گی دفتر شعر «طلعت منم!» را منتشر کرده است. دو شعر از این کتاب را می‌خوانیم: ی

 

 

طلعت منم! ی

 

زلیخای بی عصا        خون دور چشم هایش چرخ می خورد

دندان شیریم لق    کباب گنجشک      بوی تو     دلم دود، دود، دود

پیرهن های مشترک    کلاس های مشترک     مدرسه ی مشترک

معلم هایمان بر تربت تو   نه   برگورمن ایستاده اند که خواهر مرگم

                                      زلیخای بی عصا و چشم های کارون

 

تنگ غروب زن با روزنامه و عکس برابرم می ایستد

                    " طلعت     منم    این بیست و پنج سال کجا بودید ؟"

 

و کوچه باغ های تبریز رژه می روند

خط تو میان دفتر آن زن که مادرست و چشم های کارون

با این همه چشم     با این همه اشک      باور کنم ؟

همه    ما همه در کورترین نقطه شکل شکست    شکست شکل ما،

                 نه     ما  شکل شکستن دور از تو ایستاده باور نمی کنیم

 

پیرزن های کودکی        مادر میانه خاک باد می دهد

از حنجره ملای شهر قاعده زندگی ؟ نه     آداب ترحیم را بر هم

                                                                          می زنی

 

زنی چروک      کور  در تابوت تو

گویند: بیارید خواهرش

قد راست می کند از خانواده ی ما؟! اهل خداحافظی، 

                                                          نه  هیچ کس

می لرزد دستی: بس کن     نلرز     ما هیچ کدام نمی بینیم

 

 

نمی بینند تنها چشم های کارون رژه می روند

بازپرس ویژه ی قتل می گوید : زیبایی کارون! زنی ورد می گیرد:

                                              رود    رود     رود

با این همه چشم     با این همه اشک     جاری نمی شوی ؟

                                                خشکیده ای کارون ؟

اروند از چشم خلایق جاری     نرگس نمی روید!

طوفان که می گیرد    ارس که طغیان می کند     خاک نرگس های

                                                                 تو را پر می کند

 

نرگس فروشان روستا دور تو حلقه       زنی وای می زند :آهای

                              نرگس فروشا همه ی نرگس هاتون خریدارم

 

زیبایی کارون نرگس های تو        دختران نرگس فروش و سهم من

                        از تو       سهم من از همه ی جهان همیشه کم

 

 

 

 

جهت یادآوری

 

 

به طور کلی چشم هایت را دوست دارم

جزئیاتم کنار تو بی ربط

تفاوت می پسندی

با طای دسته دار

با تای بی دسته؟

کور شود «دریدا» که تفاوت را نمی بیند

وقتی میان پرانتزها کشیده می شوم

و می شوند کشیده تر فاصله ها

جهت یادآوری

«رای» کنار تفاوت را هم که بردارم

واو عطفت نمی چسبد به کلیتم اما

به طور کلی بعضی چیزها جزییاتش قشنگ

و چشم هایت که دو دو می زنند