مان ريد مان

  ثریا کهریزی

 

 

 

 

سري دارم بي سرا       سودا       تا هوس همه ي با هاي دنيام يام

يعني شلم شور بام بام پشت بام و همين طور طبق طبق تا

شهري شوم در آقاي تهران شلوغ      تهران دروغ

 

راستي  آيا ؟

اين قبا  دين دارد يا دين را به اين دارد يا شكي چنين دارد يا اصلي به چين دارد ياچيني

كمر دارد فكري همچنين دارد      من دارد      مين دارد اين شعر    جلو نيا !

اي اول قو را گرفته     كشته

پرش را كنده بالشي نرم ساخته          در آن لميده اي آرام

حالا !

لنگ سگ بالا       كنج ديوار سنگ         ديوار سگ

سنگ بر ديوار

ديوار بر سنگ بر سگ بر صدا

صدا بر صدا بر صدا بر صدا

حالا دست كي بالا ؟

 

گناه هاي مهر باني دارم

با آن ها خو مي كارم

به خيلي چيز ها عادت دارم

به عادت دارم ماهانه سه روز

به سيگار خيلي

به اندازه اي كه شما بي صدا بييق باق بيق باق بيق باق اين آمبولانس را جدي نگيريد     ازشعرنبود

تكه اي از روز مره بود

از اتوبان بي ربط  بي اجازه پريد توي عادت شعرم      بي عادت كارم

بي عار     پاي ديوار

مثل سگ روم به ديوار

لنگ بالا كرده ام تا بشاشم به ديوار روزگار                                               

بگذريم !

ها !  

خوابم گرفته تا شعر بعدي لنگ سگ  

نه دست صدا

ببخشيد  !

خدا همراه شما      .

 

 

  

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.