لالایی برای قوقولی قو

زیبا کرباسی

 

 

 

 

سقف سرهای خمیده را دوست دارد

با درخت لوندی نکن

اتاق‌های خِپِل‌ات را آب و جارو کن

خرمالوهای خواب‌آلود را بر رف آشپزخانه بچین

مثل گُلدان چینی گوشه‌ای تماشا شو

کمربند معروف‌ات را پنج دستی قفل و کلید کن

سربراه بنشین و سربزیری کن

و دیگر     دیگر نامم را بر زبان…

 

خروس قندی زیر زبان‌ام آب نکرده‌ام  بی محل بخوانم

راه با علامات راهنمایی از گمراه می‌گذرد

گولِ چراغ‌ها را بخور که تاریک بمانی

می‌گذارم با بوق و کرنا  کور از کنارم بگذرند

آتش‌نشانی‌ها  نشانی‌ی آتش را نمی‌دانند.