آسم

اسماعیل خویی

 

 

 

چه سر خوشانه نفس می کشیدم،

                 آه،

چه غافلانه

    هوابازی می کردم

             در دم کشیدن و

                     در بازدم کشیدن هایم!

 

 

باری،

اکنون،

نفس کشیدن هم کاری شده ست:

و مثل ساده ترین های هردمه­ی دیگر

                 این نیز

                     دشواری شده ست.

خدای من!

به روزمرّه­ی بیگاری هایم

نفس کشیدن هم

         بیگاری شده ست.

 

کجای کار بودم

         بااین " نَفَسْ گشای*

 ها!

            هفت، هشت، نه، ده؛

و ده،

و نه،

و هشت،

و هفت ،

و شش،

و پنج،

و چار،

و سه،

و دو،

و یک . . .

و شُکر

    ـ سعدی جان!ـ

که بازهم هستم،

هنوز هم هستم؛

و می توانم نَفَسْ شمار ِ خودم باشم

                 دیگر بار:

اگر چه

به هیچ روی از هیچ گون " مفرح ذاتی" در  دم یا باز دم

                          نیست

که بازهم مستم.

 

 

سی ام ژوئن ۲۰۰۵ بیدرکجای مالمو

 


 

*  :inhaler: ابزار کوچکی است که داروی نفس گشای را از راه دهان به درون سینه فوت می کند. با هر هر کاربرد آن ، باید نفس را در سینه نگاه داری و تا ده بشماری: با یک ثانیه فاصله در میان هر دو شماره ی پیاپی.

 

                                    

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.