كليد

مهدی مرادی

 

 

دستم برسد برمی‌دارم

كليد را بگو

نكند جای دور تاقچه بگذارند

 

ده سال و نيم كه دارم

بس نيست

تا با سرخي اين لب ها

كار دست كسی بدهم؟

 

ظهر اين تابستان

چشم مادر بزرگ ها

خوب كه خواب است وگرنه...

اين خانه را شنی درست كرده اند           پريسا گفت

سر كه مي كنی مواظب باش

بال چادرت

به ديوار ها نگيرد   آن وقت....

 

                                -هيس!   

                                  بيدار می‌شوند

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.