جنی(اند)  

مازیار نیستانی

 

 

 

 ۱-

  اجدادم جنی اند

 زنگ که می زنند     فوت می کنند

  می روند پشت   (جا لباسی)

 جا (لباسی)از (جا) يش در می آيد

 در text  بعد/ می شود

 

 

(۲-)

  شعری که می نويسند

  (ديگر نمی نويسند)     (می نويسند(شب))

  شب در کابينت را (باز) می کنند از (شکلات هايی که(نيست))

  (است)را بر می دارند

  (می گذارند)ومی روند

  بعد از کوه    با دو    پايين   (هيچ چيز (نيست))

  (سقوط) را پاک می کنند

 

 

 

 ۳-

  سقوطی که پشت (سرشان )است را

  (سرشان که گرم می شود خدا را بنده (نيسطند))

  نيستند را با (ط) دسته دار

  دار بی دسته (دار)را بر می دارند

  در text  بعدی

 

 

 

 (۴-)

  از در می آيند تو

  می نشينند روی کاناپه

  (چیپس و تلويزيون و (و))

  بعد تنها می شوند

  زنگ که می زنند      چراغ ها را روشن می کنند

  (می کنند)راجا می گذارند        ((می گذارند) را جای(می کنند))

  در دستشويی هيچ کس نيست

 ( نيست)را هم (نيسطند)

  پس/ حتما /جنی(اند)

 

 

                                  زمستان ۸۲  کرمان

 

  

 

 
 
 
 
 
 

صفحه اصلي | آرشيو | مجله | نشر الكترونيكي | خوانش‌ِنويسش | بالكن | دست آوران  | تماس با ما
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله‌ی شعر است.