( ... )

 

تیرداد راد

 

 

 

 

  از اين  روز های تکراری        گرفتم                

  انگار زير دستی ام     بالای پای تو    نشسته ام و همين جور جور واجور

                                   اسهال

            بنشين       نفس عميق    بالا آمد آب

                   

   زير  _  آب  _  زن

 بازی ی مرگ تو تا نفير ان   الحق     من المغرب و مشرق                 

هوای پرنده شدن    می کُشدَ ت

                                    

ولم - کن - من - تو را گرفته در آغوش         با دو ابروی کج در رفته در خط                                 

قهر نکن - کن -   کما- که اين تو   ری       قبر و گور دسته ی فردی

                    

  برزيل 2

  وينستن سيگار قبر تو                  

   با ابر های اين   زن    من

  او در می خانه

  بانوی محبوب اين زمين

 

   تف - گل - کن - اضافی

    وقلم  :     << روی زبانم ميخ بلندی کِش >>   آمد

                                                                                          stop                                                                                                 !  shot up                                           my love  is…

 

                                                                    آدامس کودکی با پيراهن آدم نما را به نمايشگاه بردند

  رسم ما اين که   قهوه را از برزيل وارده کرده ام                             

و ابر ها را   در راهی ميان مکه و شام    سير کرده ام

آه    مادر

گرسنه ی آن پسر پژمرده  ی  جر رفته از زمستان

 تا چشم     با راهم     هنگام کله شدن

توی کوچه ...

پاسبانی کن _ کنم _ کنی _ از آدمک برفی

نه  شال دارد نه کلاه

نه   شاعر می شود     آن ور ديوار -

زيلوی بی بی جان

هندسه ی آويزانی را          تير بکشد از ستون فقرات

شايد هم   کمی ...

     آن روز نامه _

      گلويش_ترسيده _   بی - راه - نگو -   مچاله ام را-  پيدا-  کرد .