شعری از علیرضا سمیعی   

 

 

  

 

ای کلمات پشتتانم با رنگهای طنابی

از تا به من رفته ام

با بی بدون  ِ در سیگارم

یادم می آید     کنارم را می گذارد زیر سرش

که از دست برود به پایی

                               برود به در پی بادی

 

دیرتر

تو_ش، حرف رنگی بود برای زدن

 

در کوچه های ماه گرفته

در هی ببین کدام توام

این گوشه را برای به گوشه ی دیگر می روم

برای دست تکانی روزگارسپری شده ی مردمانی

 

مقام با یاد رفته ای