این صفحه را با ایمیل ارسال کنید         چاپ  
 

   www.poetrymag.info

دو

حسین شرنگ

 

 

 

حالا که باد برده هیمالایا را

به فتح ِ قله‌ی شن می روند

و غوطه در قطره می زنند

حالا که اقیانوس آرام خشکیده

مور و ملخ   نهنگ و پلنگ را

با کفش های سریع السیرشان

از خنده می کشند

و مشتی مردم ِ بی وقت

به وقت ِ حالا

همیشه را غارت می کنند

 

چوب صلیب

مصلوب ِ عبارت