www.poetrymag.info

 

  شام و یلدا

  جواد اسدیان

 

 

سینی خالی مانده ست

شمع در هوای پندار می سوزد

و در یلدای شک

بر و بار رؤیا می خشکد

                             می افتد

                             بر خاکِ استنباط

 

در کنجِ تردید      اختصاری از موهومِ من

                                                  تار بسته است

و زبان بر زخم کهنهء خویش می کشد

         در تاریکی کمین و انتظار

تابی و

          طناب