تنها آدم‌های آهنی در باران زنگ می‌زنند

علی عبدالرضایی

۱٣٧٢

 

 

فرضیه

 

  

راه ِشیری خراب شد

تانک ها پنچر شدند

سفینه ها خالی برای اکسیژن نداشتند

زمین از حدّ و آسمان گذشته بود

 قطاری که از دست نرفته بود

روی ریلی که  شرطِ انسان بازش کرد

             رفت و برمی گشت

وآدمی

         که در طرزهای عزیزی با زندگی موازی بود

روی صفحه ی ساعت درحال ِ بازی بود

                               که راهِ شیری گردگیری شد

 

ازآنروزها نمانده چیزی

           مگر کلاغ ها

که هنوز

                سیاه پوشیده اند