www.poetrymag.info

انتظار

عباس حبیبی

 

شب اگر کرچ هم بشود

                        میان قدقدهایش

                                     نام تو را خاموش نخواهد کرد

صدایی که لولیدن باد است در آوازهای پس خوانده

                                                  شب را می رساند

شب عصبانی کلیشه ای

                         که اگر کرچ هم بشود باز

حیوان خون گرم بعیدی

                       که در تخم است

                                       شکایت تلخی خواهد کرد .

 

هیچ چیز

هیچ

دور از انتظار من از تو نیست پس

                              کنار نیا با کلمات

                                     زیرا تمام می شوی پیش از انتظار من ،

کنار نیا با انعکاس کله های خلوت

                         که شب و کلمه می رقصند

هرچه گفت صدای لولیدن در آینه ی باد

کنار نیا که هنوز

_ " پای عشق فقط مرده ها پیر نمی شوند ." می خواند از تلخ

...

آیینه نگیر از باد

                از شب که اگر ...

تمام می شوی

پیش از انتظار من.