www.poetrymag.info

شعری از رضا کردبچه

 

 

 

ريخت و پاچي كه اوقاتم را

                           از هر چه

                           بهم ميريزد

و اين به خود گرفته ام محيطي

              از هر طرف

از هر چه طرف از تحت شعاع هر دايره اي

ضربدر3 عدد صحيح و خر ده ها ي اش

همينطور روي دامنه هاي تغييراتم

                                      دامن ميخورد

بي جهت بر مي داردم بردارهايي                                            

                        در جهتي به جهت شمال شمال رفتنت ـــــــــ) مايلم !                   

 

به از دري به در وديوار از دري مي زند به رويم باز

                           ري وري هايي هر چه از دهانش هست

                          ي وري ي وري راه را

                                           در راهروهايي كه راه به جايي نمي برند

از هر. جا .جا. به .جا. خودم را جاي خالي ام .جا. جا. خالي داده ام با سر!

 

به اندازه سر سوزني جاي سوزن اندآخ تنت خالي  نيست

 

“هميشه از يك سئوال شروع مي شود“

سئوال هايي زير سئوالم مي برند هنوز به اين گندگي

زير بارش بدجوري تا             دو دو تا پنج تا يي كه كپه مرگم را گذاشته بود

                       براي             بعد                 از

         /  قدر مطلق انگشتاني كه روزهاي رفته را از هفته كم مي كردند /

                                                                  كم آوردند مرا بحساب محيطي بياورند

                                                              كه به خود گرفته ام…