که میلادت نزول خجسته‌ی باران باد

بر تشنه‌گی‌ی خاک

و طلوع آفتاب

بر سماجت ِ ظلمت، ی

شکوفه‌ی تبسمی

بر لبان ِ دل‌تنگی

و جلوه‌ی ستاره‌ای

*در مه گرفته‌گی‌ی این افق

در بامدادی که می‌شود، بامدادی می‌آید. و بعد هر بامداد، با اوست. بامداد ِ هر روز و همیشه، بامداد ِ احمد با کنیتی که دوست ندارد و دوست می‌داریم. بامداد ِ الف، آغاز می‌شود، و آغاز می‌کنیم. بامداد را، صبح را، او را. ی

برای زاده‌شدن بر نیزه‌ی تاریک، رضا شنطیا  نخستین نشر ِ چهارمین شماره از مجله‌اش «بازارچه» را ، که میلاد گشاده‌ی زخمی است، وقف میلاد بامداد می‌کند. ی

 

 

 

 

 

ا

 

 

 

از آستانه‌ی شاملو  <                

شاعر ما شاعر آن‌ها   <                

مردی که خلاصه‌ی خود بود .... محمد قائد   <                

با آیدا در آینه ... گفت‌وگوی جواد محمدی و سعید کیایی  با آیدا سرکیسیان   <                

آیدا در آینه یا مفهوم شده‌گی‌ی عناصر در شعر شاملو .... حمید ایرانپور  <                

 چنین گفت بامداد خسته... فکر و اجرا رضا شنطیا  <                

حدیث بی قراری‌ی بامداد... حمیدرضا شکارسری  <                

در آغاز کلمه نبود در آغاز همه چیز عجیب بود و عجیب   <                

                              کلمه بود .....  مهدی اورند                 

با تخلص خونین بامداد ..... رضا شنطیا  <                

از کتاب «ادیسه‌ی بامداد» و پایگاه اینترنتی احمد شاملو این‌ها را مرور می‌کنیم: ی

متن ِ سخن‌رانی احمد شاملو در دانش‌گاه برکلی  < 

آن‌چه شاملو در روزنامه‌ی کیهان نوشت  <

گفت‌وگوی احمد شاملو با مجله‌ی فردوسی  <

متن ِ فیلم «احمد شاملو، شاعر آزادی»ی  <

مقدمه‌ی حافظ ِ شاملو  <

درباره‌ی سخن‌رانی شاملو در برکلی  <

درباره‌ی شیوه‌ی نگارش شاملو - بی‌فاصله نویسی  <

 

 قطعه شعری است که احمد شاملو در تاریخ 16 اردی‌بهشت 1368 برای تولد مسعود خیام نوشته است*