|
نه!
مرگِ م.آزاد که مرگ
نیست. این واقعه هم
واقعی نیست. از
غیرواقعی واقعهی
کاذب نسازیم که واقعه
کم شدنِ تنِ او نیست.
نانوشتههایش خودِ
واقعه است. خودِ
واقعه بود.
واقعن
واقعهایست که شاعرِ
واقعن شاعر را وقتی
ببینیم که دیگر نمی
بینیم. م.آزاد، واقعن
شاعری بود که دهههای
نبودناش را ندیدیم،
واقعن آیا واقعه را
میدیدیم؟ کجای
کمبود را میدیدیم
وقتیکه واقعن شاعرِ
ما از کنارِ شعر
میگذشت، وقتی که
درمیگذشت؟ از تنِ
م.آزاد که بگذریم، که
گذشته، از شعرش
نمیگذریم.
اندوه نیمایی
باغ ستارهها كه سوخت |
